vrijdag, augustus 11, 2006

Vreugde en verdriet dicht bij elkaar.
Vanmorgen zijn we bij de caravandealer geweest en gehoord, dat onze Eriba niet meer gemaakt kan worden voor een prijs, die nog passend is bij de schade. Er zou een nieuwe raam in moeten worden gemaakt, maar ook dat zou moeilijk zijn omdat de maten of te groot of te klein waren. We hebben daarom maar besloten om afstand te doen van onze 32 jaar oude Eriba, waar we twintig jaar mee hebben gekampeerd. Dus echt verdriet, of zoals de mevrouw, die ons te woord stond, een periode van een soort stervensverwerking is aangebroken.
Nu de vreugde. We hebben bij de dealer toch maar weer een andere caravan gekocht. Weer zo'n kleine Eriba, maar nu een Pan, die een andere indeling heeft. De caravan is van 1989 (dus geen 32 maar 17 jaar), ziet er nog prima uit en heeft zelfs een vast uitrolbaar luifel aan de zijkant. Ook hebben we nu horren en rolgordinen in de ramen. In plaats van een bed van 110 bij 190 cm hebben we nu een bed van 190 bij 190 cm. Dat scheelt nog wel wat.
Hopelijk kunnen we hier nog 10 jaar mee op weg.